Dag 2 begint met een heerlijk ontbijt om 7 uur en vervolgens snel richting de Light for the Children. Hier is Piet van de GM (Gobabis Municipality) al aanwezig om ons te helpen met de nieuwe net-aansluiting. Deze is nodig omdat de kookketels op krachtstroom werken. Dit wordt een forse klus, omdat er een sleuf van 60 meter gegraven moet worden vanaf de voedingskast. Paulus en ik gaan eerst nog het dak op om de laatste hand te leggen aan de zonnepanelen. Ineens komt daar een ploeg aanrijden van de GM die direct begint met de nieuwe aansluiting. Met pikhouwelen en een graafmachine komen ze een heel eind en dankzij de hulp van alle vrijwilligers ligt de voedingskabel er binnen krap 2 uur tijd in. In Nederland duurt dat toch allemaal vaak wat langer.

Chantal en Minke gaan op pad met Henk, de voorganger van de organisatie, om stoelen en kommetjes te kopen. Er is zoveel geld gedoneerd uit Nederland dat we dit nog extra kunnen doen, heel mooi! Henk geeft aan zowel gewone stoelen te willen als kinderstoeltjes en we rijden een paar lokale winkels af. Uiteindelijk kopen we 40 reguliere plastic stoelen, 30 kinderstoeltjes, drie kindertafeltjes en bijna honderd plastic kommetjes voor de kinderen om uit te eten. Op deze manier hoeven mensen niet meer op de grond te zitten bij grotere bijeenkomsten, kunnen de oudere, kapotte kinderstoeltjes weg en eten de kinderen uit echte kommetjes in plaats van afgedankte plastic bakjes van ijs of boter.

Na de lunch gaan we met hulp van Piet en twee van zijn helpers de zonnecellen aansluiten op de stoppenkast. Na een uurtje ons kwaad te hebben gemaakt is de boel aangesloten. De spanning kan er weer op, de muziek gaat weer aan en draait op zonnestroom. We gaan nog even kijken bij de meter en zien dat deze terugdraait. Succes!

Intussen gaan Paulus, Minke en Chantal nog even kijken bij de recent gerealiseerde regionale bibliotheek. Met een flinke bak Amerikaans geld is hier een groot gebouw neergezet met redelijk wat boeken, een goed aantal computers en studeerruimtes. De kinderen en jongeren die hier zitten, zijn kids die duidelijk wel wat te verteren hebben: ze maken gebruik van de wifi via hun eigen telefoon. In de kinderafdeling is het erg rustig: de vele computers met speciaal kindertoetsenbord staan er ongebruikt bij. De kinderen die hier kunnen lezen en schrijven gaan direct naar een reguliere computer. Zo zie je maar weer hoe plannen vanuit het westen niet altijd even goed toepasbaar zijn op de lokale situatie.

Morgen de laatste stap: het aansluiten van de elektrische kookpotten.